Kopie zapasowe VPS: co sprawdzić przed podpisaniem umowy

Pytania, które warto zadać

Częstotliwość i przechowywanie: ile mogą Państwo stracić

Politykę kopii zapasowych streszczają dwa czasy:

• Maksymalna akceptowalna utrata danych (RPO, recovery point objective): ilość pracy, której utratę Państwo akceptują. Kopia co noc to najwyżej 24 godziny; bazie, która przez cały dzień rejestruje zamówienia, warto dodać ciągłą archiwizację dziennika transakcji.
• Maksymalny czas przestoju (RTO, recovery time objective): czas, przez który usługa może pozostać niedostępna. Zależy od ilości danych do przywrócenia, a przede wszystkim od tego, kto przywraca kopię i kiedy.

Okres przechowywania odpowiada na inne pytanie: jak daleko wstecz można wrócić? Usunięcie zauważone następnego dnia naprawia kopia z poprzedniej nocy. Dyskretne włamanie, ciche uszkodzenie danych lub błąd w automatycznym przetwarzaniu zauważa się czasem później: potrzebny jest wtedy punkt przywracania sprzed problemu. W przypadku archiwów długoterminowych, księgowych lub regulacyjnych, kopię serwera uzupełnia comiesięczny eksport przechowywany osobno.

Gdzie są kopie zapasowe i kto może je usunąć

Kopia zapasowa chroni przed tym, co przydarza się serwerowi. Musi więc znajdować się gdzie indziej niż on:

• Lustro dysków (RAID) chroni przed awarią dysku i wiernie powiela na drugim dysku usunięcie lub złośliwe zaszyfrowanie wykonane na pierwszym. To ochrona sprzętu, a nie kopia zapasowa.
• Migawka (snapshot) na tym samym magazynie danych pozwala szybko cofnąć się po nieudanej aktualizacji, ale znika razem z magazynem, na którym się znajduje.
• Kopia zapasowa poza maszyną, na oddzielnym magazynie danych, przetrwa utratę serwera. Zaszyfrowana przed wysłaniem, pozostaje nieczytelna dla każdego, kto nie ma klucza.

Często pomijana kwestia: kopię, którą można usunąć z poziomu serwera, może usunąć także intruz, który przejął kontrolę nad serwerem. Kopie wykonywane i przechowywane przez firmę hostingową, poza zasięgiem archiwizowanego serwera, są wolne od tego ryzyka.

Szczególny przypadek baz danych

Baza danych zapisuje nieustannie. Kopia jej plików wykonana w trakcie działania utrwala ją w stanie, w jakim byłaby po zaniku zasilania: PostgreSQL i MySQL potrafią wystartować z takiego stanu, odtwarzając swój dziennik. Aby móc precyzyjnie przywracać dane, tabela po tabeli, lub do innej wersji, dodaje się kopię logiczną:

pg_dump -Fc -d moja_baza -f /kopie/moja_baza-$(date +%F).dump
mysqldump --single-transaction --routines moja_baza | gzip > /kopie/moja_baza-$(date +%F).sql.gz

Zaplanowane co noc jako zadanie cron, przed godziną kopii zapasowej serwera, te eksporty trafiają do tej kopii, a ponadto można je skopiować do własnego magazynu danych.

Zasada 3-2-1

Zasadę zalecaną przez agencje cyberbezpieczeństwa streszczają trzy cyfry: 3 kopie danych, na 2 różnych nośnikach, w tym 1 poza siedzibą. Na VPS wygląda to tak: dane w użyciu na serwerze, kopia zapasowa wykonywana przez firmę hostingową poza maszyną oraz regularny eksport tego, co najważniejsze (baza danych, pliki przesłane przez Państwa użytkowników), do Państwa własnego magazynu danych.

restic -r sftp:uzytkownik@magazyn.example.com:/kopie init
restic -r sftp:uzytkownik@magazyn.example.com:/kopie backup /kopie

Test przywracania

Kopię zapasową potwierdza się, przywracając ją. Raz na kwartał i po każdej ważnej zmianie na serwerze:

1. Proszę zlecić lub uruchomić przywracanie na serwerze testowym, obok środowiska produkcyjnego.
2. Proszę sprawdzić, czy aplikacja się uruchamia i odpowiada.
3. Proszę porównać kilka liczb ze środowiskiem produkcyjnym: liczbę wierszy w głównych tabelach, datę ostatniego zapisu.
4. Proszę zanotować, ile trwała operacja: to Państwa rzeczywisty czas przestoju.

Przy Managed VPS te kopie zapasowe, ich przechowywanie poza maszyną i samo przywracanie są zadaniem firmy hostingowej: Państwo proszą, ona przywraca.

Jeśli serwer przechowuje dane osobowe, proszę udokumentować test. W Unii Europejskiej RODO (art. 32) przewiduje, w stosownym przypadku, zdolność do szybkiego przywrócenia dostępności danych osobowych i dostępu do nich w razie incydentu fizycznego lub technicznego oraz regularne testowanie, mierzenie i ocenianie skuteczności środków technicznych i organizacyjnych. Datowany test przywracania to najprostszy dowód.